Dit artikel is bedoeld voor remedial teachers en begeleiders, die binnen of buiten de school te maken krijgen met gecijferdheid en vooral dan met een gebrek hieraan bij veel leerlingen. Het artikel wil laten zien hoe je zonder wiskunde gestudeerd te hebben toch leerlingen kunt helpen bij het verbeteren van hun gecijferdheid.
Rectificatie
“In het artikel ‘Realistisch Rekenen; Wat zegt dat?’ van Hans van Luit in REMEDIAAL Klassiek en NEO nummer 25-1 is op pagina 5 per abuis een verkeerde ‘metafoor’ afgedrukt.
Bijgaande afbeelding is de juiste.”
Er is vaak eerder sprake van onmacht dan van onwil…
Op 25 november jl voerde REMEDIAAL een gesprek met emeritus-hoogleraar Hans van Luit. Van Luit is een welbekende naam als het gaat over Rekenen, Dyscalculie en Rekenproblemen en in het gesprek laat hij zijn licht schijnen over de stand van zaken op zijn vakgebied en over mogelijke en gewenste ontwikkelingen.
Realistisch rekenen; Wat zegt dat?
Rekenen-wiskunde is van deze tijd en of het realistisch is hangt af van de inhoud van de opgaven. Realistisch is dat zoveel mogelijk leerlingen het gewenste niveau, horend bij het schooltype dat zij volgen, behalen. Vooral voor veel leerlingen, die praktijkonderwijs, voortgezet speciaal onderwijs, vmbo-basisberoepsgerichte of vmbo-kaderberoepsgerichte leerweg volgen, geldt dat zij onvoldoende profiteren van een banende (zelfontdekkende) instructiewijze, maar meer gebaat zullen zijn bij een sturende instructievorm en het leren gebruiken van vuistregels (Van Luit, 2023).
Hoe (on)realistisch is de discussie rondom het Realistisch Rekenen?
De laatste jaren is er een toenemende tendens te bespeuren van kritiek op het rekenonderwijs van de afgelopen jaren en met name de onderliggende uitgangspunten die het Realistisch Rekenen kenmerken. En wellicht het meest gehoorde argument om stevig te ageren tegen het Realistisch Rekenen – en vooral de didactische- en leerpsychologische uitgangspunten die daaraan ten grondslag liggen – is dat de rekenprestaties de afgelopen jaren tanende zijn. Er wordt daarbij verwezen naar onder andere de PISA-onderzoeken en de TIMMS- onderzoeken. De oorzaak voor deze achteruitgang in rekenprestaties wordt dan vaak eenduidig geweten aan het Realistisch Rekenen, vergezeld met een – mijns inziens – ongenuanceerd credo: “Ze kunnen niet meer automatiseren, ze leren door het Realistisch Rekenen niet meer rekenen”. Hoe reëel is het om Realistisch Rekenen hiervan ‘de schuld’ te geven en hoe realistisch zijn de geboden alternatieven?
